Grand Junction-Durango

novembre 10th, 2016

Grand Junction - Durango.  270km.

Het landschap en de mooie herfstkleuren waren in deze streek (Colorado) zo schitterend , dat we regelmatig van het opgestelde programma afweken en  tussendoor een stop inlaste  om dan weer verder te trekken.

26 sept Grand Junction – Durango 270km.
1 Uncompahgre river. Uncompagre is een woord uit de taal van de Ute Indianen , het betekent ‘ Rock that makes the river red’.

Riviertje onderweg

Lunch onderweg.

2. Ouray Cascade falls. Lengte :0.6 km. rondtrip. Hoogteverschil 53m.

https://youtu.be/z_R2jLC7kJU

https://youtu.be/YGACU2mzlCQ

Deze trail heeft mijn man  afgelegd

https://youtu.be/ZGOOq_kOz4M

Parking Ouray Cascade falls.

3. Box Cañyon falls

Landschappen onderweg.

De Box Cañyon falls beschouwt men als een wereldwonder, het is het resultaat van het neerstorten van duizenden liters water per minuut . Het is ook een belangrijk vogelgebied .Op de meest spectaculaire geologische plaatsen stort ze zich van 95m hoogte, tussen de smalle wanden, naar beneden.

https://youtu.be/FdBdZngrwsY.

https://youtu.be/OWRxNp199T4

https://youtu.be/nH1G333rPNA

Een landschap onderweg .

4. Bear Creek Valley .

In de buurt van de plaats Bear creek staan niet ver van de weg de restanten van de gebouwen van een steenkolenmijn, de Smith Mine. Op 27 februari 1943 heeft hier diep onder de grond een explosie plaatsgevonden, waarbij maar drie van de 77 mijnwerkers levend van onder de grond vandaan zijn gekomen. De andere 74 vonden de dood door de explosie of overleden aan hun verwondingen. Dit was de ergste kolenmijnramp in de staat Montana en wordt de Smith Mine Disaster genoemd. De mijn is nooit meer heropend en ter herinnering heeft men de gebouwen laten staan. Langs de weg staat een herinneringsbord over deze gebeurtenis.

Verlaten mijn.

Er is hier langs de kant van de weg een platform gebouwd (een soort skywalk in het klein) vanwaar je een mooi uitzicht hebt op de waterval. We komen langs een prachtige weg over de Red Mountain Pass op 3355 m hoogte en waar verschillende watervallen en bewonderen de indrukwekkende Bear Creek Falls..

https://youtu.be/35bnGixmpkk

https://youtu.be/fE3o8qOYmgQ

https://youtu.be/yVZqFRNEU9Y

5. Gunnison River.

Gunnison River is een 290 km lange rivier in de staat Colorado. De rivier wordt gevormd door de samenvloeiing van East River en Taylor River, in Gunnison County. De rivier stroomt door een van de smalste, diepste en langste kloven ter wereld. Een deel van de kloof ligt in het Black Canyon of the Gunnison National Park. De rivier mondt bij Grand Junction uit in de Colorado River.

Historic Downtown Durango.

https://youtu.be/bmeg1mfPOs8

Hotel Strater Downtown Durango.

6. Silverton. Na het avondmaal hoor ik de fluit van een stoomtrein, P rent naar buiten maar hij is te laat. Een tweede keer is het hem gelukt de massieve ijzeren machines te horen rijden. Prachtig!

Tweemaal per dag worden met deze trein, toeristen van Silverton naar Durango gereden.

https://youtu.be/QpZt24t3IPk

https://youtu.be/umXtJIf5LWo

https://youtu.be/HhokJRBHfSw

Historic Downtown Durango.

We eindigen de dag in Diamond Belle saloon.

The End

Durango-Creed-Gunnison

novembre 9th, 2016


27 sept Grand Junction – Durango. Dag 2.

1 Treasure Falls

https://youtu.be/ZQnf874Cdbs

https://youtu.be/AN8SR9vc2N4

https://youtu.be/IdTeRl2zWW4

Foto’s genomen van aan de top van Treasure Falls

Animas River .

Een schitterend landschap op onze weg.

Verlaten mijn museum.

South Clear Creek Falls .

https://youtu.be/tCL5Rin2J-w.

https://youtu.be/a_pBwWRPSTo

Herfstkleuren.

North Clear Creek Falls.

https://youtu.be/2JUBp4lfFUw

https://youtu.be/eLkGJaX_8BA

Espenbomen in herfsttooi.

Herfst in Colorado.

Op deze plaats heeft Alferd Packer  zijn misdaden begaan.

De namen van zijn vijf slachtoffers.

The End

Gunnison- Denver

novembre 7th, 2016

 Sept. Gunnison - Denver. 360 km.

Fairplay.is een plaats in Colorado. Het dorp ligt op een hoogte van 3000 meter, en is daarmee een van de hoogstgelegen steden van Colorado. Het dorp telde 610 inwoners bij de telling in 2000.

Natuur in Colorado.

In het begin van de tijd van de goudkoorts ontstond de nederzetting, in het jaar 1859. Het is een meestal rustige stad, en de straten rondom het dorp worden weinig bereden. Ondanks dat het dorp tijdens de goudkoortstijd werd gesticht, bleef er nog lange tijd activiteit in de mijnen, er werd lange tijd goud- en zilvererts gewonnen, tot in medio 20e eeuw.De meeste straten in Fairplay zijn in 2005 uiteindelijk nog geasfalteerd.

Verlaten mijn in Fairplay

Herfstkleuren

Animas River

In het noorden van de stad bevindt zich een openluchtmuseum genaamd South Park Stad , bedoeld om de 19e-eeuwse omstandigheden na te bootsen.

Muzieklokaal

Herenhuizen in Fairplay

Verzameling oud speelgoed.

Saloon.

Bescheiden burgerwoningen

Wasserij

Huis van de rechter.

Een straat in het dorp.

Kistenmaker , timmerman & Mortuarium

Stoomtrein.

Watertank.

Paardenstalling .

Gerief van de smid .

Werkplaats van de smid

Klaslokaal.

Kerkje.

Tandarts.

Bevallingstafel.

Drukkerij.

Apotheker.

Herfstkleuren in de straat.

https://youtu.be/GIR7eGWWC4g
https://youtu.be/230S3tDjL7A

https://youtu.be/C9vnHLjTSR4

De vlieghaven Van Denver

Moe maar tevreden neem ik afscheid van Amerika.

Niettemin blijven we reizen, in Europa zijn er nog landen, regio’s en steden die nog onbekend voor ons zijn.
28 Sept om 10.00h. plaatselijke tijd vertrek hotel = 18.00h s’avonds
Auto inleveren om16.30h.=24.00h.
Vertrekken in Denver om 19.40h.= 0.3.40 s’nachts .
Een vlucht van negen uur van Denver naar Heatrow .
Van Heatrow naar Zaventem 00.45 minuten.
We waren thuis op 30 sept. om 15.30

The End

Wilmington

septembre 17th, 2016

22 Mei .Charleston- Wilmington .280km.

Wilmington.

Hotel Renaissance

Hotel Renaissance vanaf Pourtsmouth.


Wilmington is een havenstad. In het historisch stadscentrum is een 1 mijl lange riverwalk ontstaan met de bedoeling toeristen aan te trekken en in 2014 werd de Wilmington River benoemd tot ‘Best American Riverfront’ en ligt op enkele minuten afstand van ‘The National Trust for Historic Preservation’.

Battle Ship North Carolina .

https://youtu.be/JZTaSf_DTl8

https://youtu.be/8biIA5ABsE4

https://youtu.be/H4jQzF-PH90

https://youtu.be/KmTb_CNPgzk

Machinekamer

Mess voor de onderofficieren .

Bakkerij

Wasserij.

Couchettes .

Post office

Navigatie kamer

Communicatie Systeem.

Opslagruimte voor bommen.

Toiletten.

Hospitaal .

De brug

Captain & officers mess.

De voornaamste toeristentrekker is het Battleship ‘North Carolina’. Vermits we in wilmington waren mag je dat zeker niet overslaan. Het geeft je een fantastiche kijk op wat er zich op dit schip heeft afgespeeld, en hoe de leefomstandigheden waren tijdens het verblijf aan boord. Het is vrije toegang en je hebt de tijd om alles op je gemak te bekijken . Geen gidsen die je meesleuren , gewoon op eigen houtje alles bezichtigen. Het is een gedenkteken voor de 10 000 mensen in North Carolina in WW 2 omkwamen.
De bemanning bestond uit 2300 manschappen waaronder er slechts 10 slachtoffers vielen . Op 5 november was het als eerste schip ooit om een vliegtuig te lanceren (een Curtiss Model AB-2 ) met behulp van een katapult.
Topattractie voor eenieder die interesse heeft in de geschiedenis van WO 2.

Op 26 september 1910 werd de marineofficier Captain Washington Irving Chambers aangewezen als contactpersoon voor alle partijen die betrokken waren bij het operationele gebruik van vliegtuigen bij de Amerikaanse marine. De aanstelling van Chambers door de Secretary of the Navy George von Lengerke Meyer, kan gezien worden als de geboorte van de Amerikaanse marineluchtvaart. Chambers was zelf geen voorstander van een aangepast schip met een vliegdek, maar zag meer in vliegtuigen die vanaf oorlogsschepen gelanceerd konden worden door middel van een katapult. De samenwerking van de US Navy met vliegtuigbouwer Glenn Hammond Curtiss, van de Curtiss Aeroplane Company, zorgde er echter voor dat burgerpiloot Eugene Ely op 14 november 1910 met een Curtiss vliegtoestel opsteeg van een houten platform dat was gebouwd over de boeg van de lichte kruiser USS Birmingham (CL-2). Deze historische gebeurtenis vond plaats in Hampton Roads, de toegang tot Chesapeake Bay, Virginia. Ely zette de Curtiss korte tijd later veilig aan de grond op het schiereiland Willoughby Spit bij Norfolk, Virginia.

Eugene Ely bracht ook de volgende historische militaire luchtvaartgebeurtenis op zijn naam. Op 18 januari 1911 landde hij met een Curtiss met duwschroef op een houten platform dat speciaal voor deze gelegenheid gebouwd was op de pantserkruiser USS Pennsylvania (ACR-4), die voor anker lag in San Francisco Bay. Even later steeg hij weer op van het platform en landde zijn toestel veilig op Selfridge Field te San Francisco. Omdat Captain Chambers voorstander was van gekatapulteerde vliegtuigen, ging de ontwikkeling van de vliegtuigkatapult echter gewoon door. Het zou evenwel tot 5 november 1915 duren voordat Lieutenant Commander Henry C. Mustin de eerste geslaagde katapultlancering zou demonstreren. Op die dag werd hij met zijn Curtiss AB-2 vliegboot gekatapulteerd vanaf het achterschip van de aangepaste pantserkruiser USS North Carolina (ACR-12). Deze nieuwe mijlpaal in de geschiedenis van de Amerikaanse marineluchtvaart vond plaats in Pensacola Bay, Florida, en werd gecoördineerd vanaf de marineluchtmachtbasis Pensacola. Na nog een aantal lanceringen vanaf een voor anker liggend oorlogsschip, vond in juli 1916 de eerste varende start plaats. De gelanceerde vliegtuigen moesten wel met een kraan terug aan boord genomen worden.

De Britten toonden in 1918 aan dat het mogelijk was om met vliegtuigen, die uitgerust waren met een conventioneel landingsgestel, te landen op het doorlopende vliegdek van een aangepast schip. De Royal Navy had een oceaanstomer, tijdens de bouw in 1914, laten aanpassen tot het eerste vliegdekschip ter wereld met een vlak doorlopend vliegdek. Dit schip kwam als HMS Argus op 16 september 1918 in Britse dienst. Op 1 oktober van dat jaar landde een Sopwith Ship Strutter veilig op het vliegdek. In december 1918 hadden er al 36 succesvolle landingen aan boord van HMS Argus plaatsgevonden met Sopwith Strutters en Sopwith Pups. De Britten ontwikkelden in deze periode de vangkabel die, in moderne varianten, nog steeds aan boord van vliegdekschepen wordt gebruikt. Het opstijgen van het vliegdek kon met de langzame Sopwith toestellen echter nog zonder katapult uitgevoerd worden. Later werden voor de lancering van zwaardere vliegtuigen hydraulische dekkatapulten ontwikkeld. Met HMS Argus als voorbeeld liet de US Navy een kolentransportschip ombouwen tot vliegdekschip. Dit schip werd op 21 april 1920 geclassificeerd als vliegdekschip en kreeg de naam USS Langley (CV-1).

Portsmouth ligt aan de andere kant van de Cape Fear river dat met een ferryboot eenvoudig te bereiken is, dus de volgende dag lieten we ons verleiden voor een boottocht. Dat , toen we er aankwamen, erin de haven van Portsmouth  een Mexicaanse zeilboot lag aangemeerd , was een onverhoopte verrassing.

Ferryboat.

Portsmouth.

Park Portsmouth

Mexicaans zeilschip

The End

Pegasus Bridge en Arromanches

septembre 13th, 2016

 6 Mei.

Bénouville .

Pegasus Bridge

https://youtu.be/kS83W-nSqik

https://youtu.be/TMvlh1JArmM

https://youtu.be/Pp8HsZSd1Io

On the night of 5 June 1944, a force of 181 men, led by Major John Howard, took off from RAF Tarrant Rushton in Dorset tasked with taking the strategically significant Bénouville Bridge over the river Orne, Normandy, France. They landed their wooden gliders within feet of the bridge and despite being outnumbered by the Germans successfully took and held the bridge, which was later renamed Pegasus bridge in their honour. This marked the beginning of ‘D Day’ and the allied invasion of occupied Europe.

De aanval op de Pegasusbrug werd geleid door Majoor John Howard. Hij had twee opdrachten: de Pegasusbrug veroveren en de brug over de Orne die 360 meter verderop lag. Hij was de leider van de eenheid die op D-day als eerste met de Duitsers in gevecht zou zijn.

Voor de verovering van de twee bruggen beschikte Howard over zes pelotons van het 2e Bataljon Ox en Bucks en 30 geniesoldaten van het 249ste compagnie Royal Engineers. In het totaal namen aan deze aanval 181 manschappen deel inclusief de piloten. Deze waren verdeeld over zes Horsa zweefvliegtuigen. Het eerste steeg op 5 juni om 22:56 uur op en het laatste om 23:01 uur. Om 00:07 uur toen D-Day nog maar enkele minuten oud was vloog het eerste toestel al boven de kust van Frankrijk. Op 1800 meter werden de kabels losgegooid. Het eerste vliegtuig landde op 42 meter van de brug. De overige vliegtuigen kwamen ook zeer dicht in de buurt van de brug tot landing. De nauwkeurigheid van de landing was hiermee zeer opmerkelijk. Toen de bruggen eenmaal waren ingenomen moesten Howards mannen deze in hun bezit houden totdat zij werden afgelost.

De totale actie duurde nog geen kwartier. Verwacht werd dat de tegenstand zou bestaan uit vijftig man van het Duitse bruggengarnizoen, maar er was nog niet de helft daarvan aanwezig (onder wie voornamelijk Oosteuropeanen in gedwongen dienst evenals een tiental Italiaanse dwangarbeiders die in de verbunkerde manschapsverblijven sliepen). Een kleine bunker werd onschadelijk gemaakt met fosfor - en handgranaten. Terwijl een dozijn mannen van het eerste peloton over de brug rende, werden zij onder vuur genomen door een mitrailleur. Hierbij sneuvelde pelotonscommandant Den Brotheridge voordat hij aan het einde van de brug was. Hij wordt dan ook gezien als de eerste geallieerde dode tijdens een gevecht op D-day. Twee bejaarde Franse burgerwachten werden gedood door Brits vuur. De eigenaar van het voormalige café Picot (tegenover het huidige café Gondrée), die buiten stond, werd neergeschoten door een daar schuilende Duitser.

Nadat de Britten de brug veroverd hadden, kwamen zij erachter dat er al bedrading lag voor het opblazen van de brug, maar dat de explosieven niet waren geplaatst. Gedurende de nacht en de dag waren er diverse (eerst aftastende) aanvallen door de Duitsers die werden afgeslagen. Rond 01:30 ’s nachts op D-day werd b.v. een gepantserd half rupsvoertuig bewapend met een kanon met een PIAT-schot van sergeant Charles (’Wagger’) Thornton in brand geschoten. Dat wrak versperde op een kruising effectief de toegangsweg vanuit Caen door Bénouville naar zowel de bruggen als naar de kust.

Omstreeks 01:00 uur voegden mannen van de Vijfde Parachutebrigade zich bij de Ox and Bucks van majoor Howard en na de middag op D-Day kwamen hier ook de mannen van de 1e Special Service Brigade van Brigadegeneraal Simon Lord Lovat langs. Het café Gondrée nabij de kanaalbrug was in deze periode de tweede locatie waar gewonden verzorgd werden. Tijdens de brugactie vielen twee Britse doden en vijf gewonden.

Tegelijkertijd kwamen de mannen van de andere twee Horsa’s (de derde was verkeerd bij de Dives losgekoppeld) bij de brug van de Orne uit. Deze brug werd zonder Britse doden of gewonden in handen genomen, want de Duitsers waren hier gevlucht. Nadat deze brug veroverd was, werd het codebericht Ham and Jam verzonden om te kennen te geven dat de operatie geslaagd was. Ter ere van de Britse luchtlandingstroepen werd de brug over het kanaal van Caen vanaf zomer 1944 de Pegasusbrug genoemd naar het schouderembleem van deze troepen. De Ornebrug werd omgedoopt in Horsabrug een naam voorgesteld door een Nederlands echtpaar.

Caissons aan de kust.

Arromanches.

https://youtu.be/ZlcEaWvhV1s

https://youtu.be/J9Z51V5back

https://youtu.be/UQ8myAl4rak

De Mulberryhaven van Arromanches-les- Bains was een van de twee Mulberryhavens die in 1944 na de landing in Normandië werden aangelegd. Deze haven bij Arromanches-les-Bains was nodig om na de invasie de geallieerde troepen te kunnen blijven bevoorraden en groot materieel aan land te kunnen brengen. Hiervoor was het nodig dat schepen met een grote diepgang konden aanmeren. De bestaande zeehavens in Normandië waren moeilijk in te nemen en zouden naar verwachting ook door de Duitsers onklaar worden gemaakt.

Met de aanleg van de tijdelijke haven werd op 7 juni 1944 gestart door het tot zinken brengen van oude oorlogs- en vrachtschepen (de z.g. Blockships waaronder de Nederlandse kruiser Sumatra. Op deze wijze ontstond een golfbreker met een totale lengte van ca. 7 km. Hierop volgend werden aan de zeezijde achter de gezonken schepen, zogenaamde Phoenix-caissons tot zinken gebracht. Deze caissons waren in het geheim vooraf al in Engeland vervaardigd en elk voorzien van een kanondek met Bofors-luchtafweergeschut geschutskoepel. In de luwte van de golfbreker werden, uit stalen pontons opgebouwde, drijvende loskaden aangelegd (de ‘Whale’ of ‘Lobnitz-pieren’), die via drijvende bruggen verbinding kregen met de stranden van Arromanches. Deze rechthoekige pontons van beton en staal waren op vier hoeken voorzien van 30 meter lange, beweegbare, steunpilaren. Door middel van deze steunpilaren konden de pontons de getijdebewegingen volgen en kon onafhankelijk van het getij ononderbroken worden gelost. Om de loscapaciteit van de pontons te vergroten werden betonnen pontons als een soort tussenkaden, tussen de verankerde (hoofd-)kade pontons geplaatst. De lospontons werden door middel van drijvende pieren verbonden met het vasteland. De genie had alles nauwkeurig voorbereid en zorgde dat bij de bouw van de haven ook goede afvoerwegen werden aangelegd richting het achterland.

De haven functioneerde goed maar werd na enkele dagen (19 juni 1944) geteisterd door een zware voorjaarsstorm welke drie dagen aanhield. Hier waren de Mulburryhavens niet op berekend. Bij de haven van Arromanches was de schade te herstellen waardoor deze een belangrijke bijdrage heeft kunnen leveren bij de bevoorrading van de manschappen.

In Arromanches-les-Bains is een museum gevestigd dat door middel van maquettes en films een goed beeld geeft van deze tijdelijke haven tijdens de Tweede Wereldoorlog. De haven bestaat niet meer, maar een deel van de caissons is voor de kust blijven liggen. De permanente expositie over de invasie in Arromanches is op 5 juni 1954 door de Franse president René COTY geopend “op initiatief van Raymond TRIBOULET, eerste onderprefect van het bevrijde Frankrijk.”
Het is het eerste museum ter herinnering aan 6 juni 1944 en de slag om Normandië.
Dit museum is gebouwd op de plaats waar de kunstmatige haven werd geplaatst, waarvan we de resten nog kunnen zien op enkele honderden meters van de kust.

Het museum en bioscoop 360 Arromanches

https://youtu.be/pGVsmDB3qio

 

Arromanches 360.

https://youtu.be/sXfEQao1Chs

https://youtu.be/rQtTqyODs-0

Bij de ingang van het Circelvormige Theater, verwelkomt de tentoonstellingshal u met foto’s van de 50ste verjaardag van D-Day herdenking. Ook ziet u mooie foto exposities. Een gids is permanent beschikbaar is om te reageren op uw vragen.

De films worden geprojecteerd op 9 schermen in een cirkelvormige zaal. Achter elk scherm zijn luidsprekers geplaatst die ieder hun eigen numerieke geluid geeft voor het betreffende scherm, waardoor er een betere scheiding van de geluidseffecten onstaat en is er een betere synchronistatie tussen geluid en film.

De zaal biedt plaats aan 250 personen tegelijk. De toeschouwer zal tijdens de film staand naar de projectie kunnen kijken. Indien gewenst, is er de mogelijkheid om te zitten. Ouderen of gehandicapten personen die moeten zitten, kunnen op aanvraag een stoel krijgen.

Bioscoop 360.

 

The End

Rouen.

septembre 12th, 2016

Maandag 5 Mei Rouen.

Rouen is ontstaan in de Gallo-Romeinse periode. Het was de hoofdplaats voor de stam van de Veliocasses die in de vallei van de Seine woonden in een gebied dat zich uitstrekte tussen Caudebec-en-Caux en de Pontoise. De stad zelf werd onder de heerschappij van de Romeinse keizer augustus gesticht op de rechteroever van de Seine. Ze was de op één na belangrijkste stad van Gallië na Lugdunum (Lyon ). In de 3e eeuw kende de Gallo-Romeinse stad haar grootste bloei en werd het een bisschopszetel.

 In de eerste helft van de 9e eeuw werd de streek rond Rouen geteisterd door invallen van de Noormannen. Door het verdrag van Saint-Clair-sur-Epte in 911 werd Rollo, hoofdman van de Noormannen de eerste hertog van Normandië. Hij maakte van Rouen de hoofdstad van de regio.

In 1150 kreeg Rouen stadsrechten. In 1200 werd de Romaanse kathedraal verwoest door een grote brand. Het zou verscheidene eeuwen duren voor de nieuwe gotische kathedraal was voltooid. In 1205 lijfde Filips II August Rouen en de rest van het hertogdom Normandië in; het behoorde sindsdien aan de Franse kroon. Het werd een belangrijk en bloeiend handelscentrum. Van hier werden wijn en graan via de Seine over Het Kanaal naar Engeland verscheept. Wol kwam van Engeland om verwerkt te worden tot laken. In 1348 werd Rouen getroffen door de Zwarte Dood waardoor de bevolking gedecimeerd werd. Na een opstand van de bevolking ontnam Karel VI de stad haar stadsrechten. Rouen zou die pas 300 jaar later terugkrijgen. In 1382 vond opnieuw een belangrijke opstand van de inwoners plaats, de Harelle, die op een hardhandige manier onderdrukt werd door de troepen van de Franse koning. Rouen verloor wederom haar stadsrechten, de belastingen werden verhoogd en de stad verloor haar verworven monopolie over de handel en het vervoer via de Seine.

Midden in de Honderdjarige Oorlog (1337-1453) viel de stad op 19 januari 1419, na een belegering van 6 maanden en een periode van acute hongersnood in handen van de Engelse koning Hendrik V. De overgave gebeurde niet zonder slag of stoot; sommige burgers verzetten zich. Alain Blanchard leider van het verzet werd opgehangen, de kanunnik van Rouen Robert de Livet excommuniceerde de Engelse koning en moest hiervoor een gevangenisstraf van 5 jaar uitzitten in een Engelse kerker. Rouen zou de daaropvolgende 30 jaar in het bezit van de Plantagenets blijven.

De stad werd het nieuwe machtsbastion van de Engelsen in het bezette deel van Frankrijk. In mei 1430 verkocht de hertog van Bourgondië Jeanne d’Arc voor 10 000 Franse daalders aan Jan van Bedford, die haar liet opsluiten in de gevangenis. Tegen de jonge vrouw werd een religieus proces aangespannen wegens ketterij. Zo verloor de Franse koning Karel VII zijn recht op de Franse troon en kon de jonge Engelse koning Hendrik VI hier aanspraak op maken. Onder leiding van Pierre Cauchon, de bisschop van Beauvais en de voorzitter van de inquisitierechtbank werd Jeanne ter dood veroordeeld. Op 30 mei 1431 stierf ze op de brandstapel op de Place du Vieux-Marché in Rouen. In 1449, 30 jaar na de Engelse bezetting, heroverde Karel VII de stad.

https://youtu.be/CXQXYAFeWfg

https://youtu.be/0WnfyJvYdtg

https://youtu.be/LrAKYeeYZD4

https://youtu.be/6rz892A1NQU

https://youtu.be/t6qMqIRHGi0

Kathedraal Notre-Dame-de-la-Garde.

https://youtu.be/z3FDX7fDfac

Het middenschip.

Profeten.

Apostelen.

Evanglisten .

Engelen .

Kerk Jeanne d’Arc.

Standbeeld van Jeanne d’Arc.

Brandstapel waar Jeanne d’Arc zou verbrandt zijn??

La Grosse Horloge

detail de la grosse Horloge.

In de tijd dat Philippe nog in het grote sop vaarde, gingen de kinderen en ik hem in Rouen bezoeken . We sliepen op het schip en op een dag nam hij ons mee naar de stad .Het is lang geleden maar ik herinner mij nog dat we een museum van Jeanne d’Arc gingen bezoeken. Veel stelde het niet voor, het behoorde toe aan een man die , behalve enkele wassen beelden van Jeanne d’Arc met pluizige pruiken, porselein en opgemaakte dieren waren .

Het oude museum.

https://youtu.be/x5fwqX61nCw

De brandstapel in het oude Museum.

 

Toen we ter plaatse aankwamen , kregen we te horen dat het museum niet meer bestond, de man had het verkocht. ’ Maar, zei de man, sinds kort is er nieuw gebouwd, mooie, moderner , echt de moeite waard ‘.

Nieuw Museum van Jeanne d’Arc.

https://youtu.be/clrkKkOaJJo

https://youtu.be/_rBrjEzuMpk

https://youtu.be/S2AfzjoolWI

Een tweede museum was een voormalig klooster. Nu heeft de naam Aitre Saint Maclou (knekel museum.)

Aitre Saint Maclou.

https://youtu.be/SueO8YeduKk

https://youtu.be/6Vt4m2Ea7mk

https://youtu.be/x0FUSzAfbgc

In 1348 stierf driekwart van de inwoners van het Saint-Maclou kwartier aan de gevolgen van de pest. Daarom besloot men op deze plaats een begraafplaats te bouwen, een atrium. Nabij de Saint-Maclou-kerk zijn vakwerkhuizen uit de 16e eeuw rond een binnenplaats met bomen. Daar omheen waren er oorspronkelijk vier galerijen met op de bovenverdieping een ossuarium dat verdwenen is. De galerijen zijn versierd met doodshoofden, een ingemetselde kat, beenderen, schoppen, gereedschap van een grafdelver; macabere figuren die verwijzen naar de oorspronkelijke functie van dit atrium. In de zuidelijke galerij van het atrium huist hier nu de École des Beaux-Arts

The End

Pont Audemer en Ètretat.

septembre 10th, 2016

 Zondag 4 mei met de kinderen in Pont-Audemer.

https://youtu.be/M98xTxPJOOQ

https://youtu.be/kn_lEBY87Gg

Aansluitend begaven we ons naar Etretat.

Étretat, dat tussen Le Havre en Fécamp ligt, is een bekende badplaats omwille
van haar kliffen die het keienstrand omgeven. Kleine weggetjes leiden u
naar de top van deze kliffen. Mooi, grandioos en helder, de kliffen van
Étretat zijn wereldwijd gekend. Vanaf dat het laagtij is, kan u een
wandeling maken op het strand. De oesterparken uit de XVIIe eeuw en de
legendarische moet u zeker gezien hebben… Vanop de
aangelegde paadjes, kan u uw ogen de kost geven dankzij de boeiende
fauna en flora: zilvermeeuwen, slechtvalken, enz.

Etretat.

https://youtu.be/TqfHTG9ools

https://youtu.be/XyE0foBu804

https://youtu.be/tYylCXafkHk

https://youtu.be/nEzwEuKg67Y

Overdekte markthal.

Terras Ètretat

Start van de klim.

Halverwege.

Nog een kleine inspanning…..

…. dit loont de moeite .

Strand & het kerkje Notre Dame de la Garde.

Uitzicht op Etretat.

Zilvermeeuwen .

Ontdek de Manneporte, (Trou de l’homme mort)  een monumentale klif, de Porte d’Aval, een immense boog,
uitgehold door de golven en deze van Amont. Deze laatste ligt aan de
andere kant van het strand en heel vroeger de klif van Blanc Trait, door
het witte krijt waaruit het bestaat. Op alle kliffen, zijn er
wandelwegen aangelegd waardoor u nog beter van deze uitzonderlijke
plaats kan genieten.

Krijtrots l’éguille.

Trou de l’homme mort .

Porte d’Aval.(ook wel de olifant genoemd)

Brugje tussen de rotsen .

The End


Créer un Blog | Nouveaux blogs | Top Tags | 498 articles | blog Gratuit | Abus?