bouillabaisse

Na een korte bui op de nationale feestdag viel er geen druppel tot 25 Augustus , op de stoepen kon je haast een ei bakken.

21 Augustus. 29°

Het waaide lichtjes die dag , genoeg om zonder veel afzien p nog eens te treffen op het terras van Place de Lenche.

Buurmeisje Sophie kreeg bezoek, mensen waarvoor ze binnekort zou gaan werken. Om met een soupeetje overtuigender over te komen vroeg ze of wij samen, iets konden klaar stoven. Zij nam de groenten onder handen terwijl ik de kabelauw stripte. Indien het antwoord die avond in haar voordeel uitviel was verhuizen naar de Var noodzakelijk.  Ah!  Een friteuse -typisch Belgisch, haha - had ze niet. Het functoneren uitleggen ging sneller als de frietolie vervangen.

26 Augustus 27 °

De grondlaag had de vorige dag het vele water gulzig opgeslorpt, de natuur begon te herleven, oost en west mochten de rolluiken naar boven om andermaal het dag licht binnen te laten, ook al was het grijs. De zon was van zijn troon verjaagd door de wolken. Dikke wolken die aandrongen om hun zware last - opgehoopt vocht van zee verdamping - wilde lozen. Toen ik die morgen, slaapdronken, de hendel wilde hanteren en het zwaar geroffel op de rolluiken hoorde, was het duidelijk dat er slechts een naadje was losgekomen , de sluizen stonden nu helemaal open. Marseille bleef van rampspoed gespaard - na de middag geraakte slechts de zon over de rotsmassa - in het departement Gard en de stad Arles was er aanzienlijke schade door de watersnood.

30 Augustus.

Kom thuis van het strand en daar vind ik mijn friteuse voor de deur. Leeg en vuil.  Zonder iemand iets had gemerkt of  boe en ba waren ze verhuisd. Typisch Marseillaise, beurrrrk!

31 Augustus 29°

Jop, vrouw en kind waren goed en wel geinstalleerd in het 9de arrondissement, wij kregen de eer hun eerste gasten te zijn. P ziet hem ieder werkdag op het kantoor, ik was blij hem weer te zien. Et la soirée fut três agréable in zijn gezelschap Zijn opgewektheid was niet afgenomen evenmin het bulderende lachen . Zijn madame bleef op de achtergrond - met reden - de catering was haar domein en de gesprekken verliepen grotendeels in het Nederlands.

Gazpacho -Tajine van lam. - Kaasassortiment - Oranje givré.

 Zondag 1 September 28°

Duiken in la grande Bleue.

7 September 24° in gans Frankrijk .

Dat maakt het reizen al gemakkelijker als je daarbij niet bij het eerste hanengekraai uit het bed wordt geport is het de max.

Het traject werd in twee delen gespilts: 400 km. tot Mâcon met overnachting, de dag nadien ong. 100 km. tussen de Bourgondische wijngaarden wandelen in Beaune en wijngaardslakken eten Nuits Saint Georges.

Aankomst Houthalen 18.00h.

9 September 23° 

Het immo kantoor waar we eerder hadden aangeklopt had niet veel opgeleverd , de verkopers hadden er moeite mee: te groot en te duur voor een beginnend koppel , een familie met kinderen was meestal gevestigd etc. Geen probleem we bekijken het wel. Een andere vastgoedzaak lag er een boogscheut vandaan en daar was meer enthousiame, ze waren zelfs gespecialeerd in zulk soort huizen. ‘ Als het jullie uitkomt , komen we donderdag foto’s maken. Deal.

Later op de avond hoorde ik van mijn zus dat ze hun huis van dezelfde makelaar hadden gekocht , en dat was prima verlopen.

10 September droog en bewolkt 21

Pascal gokte dat voor eindejaar hun huis instapklaar zou zijn, Marc en Sven hadden ook hun gading gevonden, de huur ging in van af 1 november.

Ik had geen kijk op de toekomst wel zag ik dat de tuin dringend aan een groot onderhoud toe was, te beginnen met de afgevallen bladeren weg te brengen naar het groenafval.

Nichtenbijeenkomst bij Claire.

11 September 24°  Voor de middag regen namiddag droog.

Marc en p gaan verder met buiten op te ruimen, ik pak het binnenshuis aan.

12 September. Droog 24°

Krek op tijd gaat de bel, vanaf maandag staat ons huis in de immo folder.

Naar moeke in Opglabbeek.

14 September

Mazoutketel laten testen. O.K.

16 September .

In gezelschap van een droog ,zacht weertje terug naar Marseille.

21 September . 25°

Open monumentendag. La Préfecture, la Mairie en Le pharo, iedere toerist heeft vast hier een fotoke genomen, wie zou het hen kwalijk nemen (ik klik bij elke gelegenheid) maar het interieur fotograferen is verboden. Die monumenten waren dus uitzonderlijk voor het publiek toegangelijk en ter illustratie kan ik verklappen dat La Préfecture schitterend was, La Mairie middelmatig  en Le Pharo, zoals geweten; nooit het intereur heeft gekregen  wat voorzien was. De ingang tot de crypte van St. Victor was kostenloos en mocht men vrij zijn gang gaan.

22 September. 25 °

De stadsmonumenten verlaten naar meer landelijke historie. Château de Barben was ons doel en meteen grepen we mis. Het gebouw was op slot dus maakte we een fotoreportage in de tuin.

Het zou een daad van cultuurbarbarisme of onbenul zijn geweest hadden we niet halt gehouden bij le moulin van de Franse schrijver Daudet.

De dag was ver gevorderd en tot dan toe hadden we als kamelen rondgetrokken.  Arles!

Druk, druk in de stad wegens de monumentendag en toch met een beetje geluk vonden we een zitje.Vandaaruit zagen we paarden voor de koetsen gespannen staan, de uitleg kregen we van de ober. Andere jaren zijn de thermes, het amphibietheater en andere antieke resten te bezichtingen, het arena daarentegen laat men liever dicht. Of we gehoord hadden over de overstroming onlangs? Het stadsbestuur had in een geste -om de getroffenen te steunen - groen licht gegeven om er een parade te laten doorgaan, een kleine bijdrage was welkom.

Arles antique.

Le thermes

Afgesloten met une paëlla géante en gypsy muziek, meer moet dat niet zijn.

 

23 September.21° mistral.

Gasten aan de horizon. Zus (X3) en vriendin. Een korte beschrijving - het moet nu vooruit gaan hier  - we verplaatsen ons gedurende vijf dagen  in de voetstappen van Ria en Marij met als enig verschil dat we in de natuur van Callelongue gingen drentelen en in Les Goudes correct bediend werden. Rimpelloos!!

5 Oktober . 22°.

Het relaas over het hondje is te uitgebreid, te lachwekkend en tevens zielig. Wel heb ik een grondige hekel indien je als ongedwongen gast je problemen mee op reis neemt. P was erbij toen ze in het station aankwamen, Jeanne (X2) schoonzus (X2) het hondje en een opgeplooide buggy. Het weer was aangenaam, er bleef tijd over en om er direct de stemming in te zetten reden we rechtstreeks naar la Sainte Victoire.

De hond was oud, te dik voor zijn klein postuur - en voor haar te zwaar om dragen - kortom, de zeven plagen van Egypte zaten onder zijn vel., haar troetelkind eiste al haar aandacht op. Bijgevolg was de sfeer over het algemeen morose.

Maar wie mijn maatje kent - de goedmoedigheid  zelve - weet dat zo’n niemendalletje geen invloed heeft op de briefing van de laatste obligate nieuwtjes. Stop!

6 Oktober. Camargue.

7 oktober.

Pradostrand.

8 Oktober.

Aix en provence. Japanse toeristen verdringen zich om hondje in de buggy te filmen.

9 Oktober.

 Jeanne en ik onder hevige buien van le Panier naar huis gevlucht.

11 Oktober.

Winkelen in de stad waar hondjes niet zijn toegelaten.

12 Oktober.

Bonne Mère.

Laatste reisherinnering aan het station.

Twee bladzijde waar niets staat vermeld, waarom weet ik niet.

23 Oktober.

Agence voyage- sncf  heeft deze keer mij als klant. Enkele reis wel te verstaan. Bij de verhuis van de kinderen kan ik van pas komen.

25 Oktober .

Een zetel, een salontafel, een tv, koffieapparaat, eetgerei, een keukentafel, een paar stoelen, het bed en enkele meubelen van Marc en de poes was alles wat er overbleef na Sophie was uitgehuist. Klinkt dramatisch maar dat was het in geen geval, s’avonds zat ik bij de houtkachel te lezen of keek naar tv, in de keuken kon ik mij prima behelpen met de inbouwtoestellen.

Brandstof voorraad voor maanden en in de badkamer had ik de keuze tussen douche of bad.

 Mijn dochter was de naaste buur .

Nog een voordeel van die lege ruimtes: de spinnenwebben verwijderen zonder zware meubelen te versjouwen.

26 Oktober.

Met Jetje de zolder leeggemaakt en kartonnen dozen gevuld. Een veel te laat uitgelopen stuk van de nacht met zus in de lodge doorgebracht.

27 Oktober .

Buiten stormde het, windstoten aan 120 per uur. De appels die nog niet gevallen waren knalen als kanonschoten tegen de vlakte. Uit de vuilzakken, die Sophie achteloos had achtergelaten zonder ze te sluiten, puilden etensresten en pampers van Noah. Door het tekort aan nachtrust voelde ik mij moe en slap, een valling is er als de kippen bij om van die zwakte te profiteren. Een zondag om binnen te blijven en mezelf te verwennen. Binst mijn kop boven hete waterdampen hing dacht ik dat de vorige vastgoedmakelaar wel eens gelijk had gehad: moeilijk te onderhouden, weinig kopers voor een groot huis … op het moment dat de teloon rinkelde.  ‘ Met het immokantoor… we hebben iemand hier die het huis wil bezichtigen’  ’ Jamaar het is zondag en met dit weer… binnen en buiten is het een puinhoop, in feite had ik het liever uitgesteld tot…’ De bezwaren werden weggewimpeld tenslotte kon die meneer zelf oordelen, binnen het uur zijn we er.

Die meneer was de eerste die ik zag toen ik mijn excuses opnoemde voor het meest onpresentabele huis dat er ooit te koop heeft gestaan.

‘O mevrouw maakt u zich geen zorgen wij weten daar alles van , kijk dit zijn mijn jongens, 1- 2-3  en mijn vrouw (hoogzwanger)’ gevolgd door de makelaar. Een kroostrijk gezin bood natuurlijk perspectieven dus deed ik de rondleiding en moest opnieuw vaststellen dat kale muren (met spinnenwebben ) een pluspunt zijn . Hoewel, na een half uur namen ze vriendelijk afscheid met een dankjewel.

29 Oktober .

Bart de makelaar laat weten dat er interesse is en noteert voor een afspraak op zondag…

3 November.

In die week kreeg ik gedaan waar ik, in een niet dringende omstandigheid, ruim de tijd voor had genomen.

De kinderen speelde met Amber en Noah, die de Hollandse jongentje als hun nieuwe buren aanzagen en de kat krabde de oudste in zijn gezicht.’ Niet erg hoor mevrouw, wij hebben er ook een paar èn 2 honden.’  Honden, katten en bijna vier boys (had mevrouw mij sluiks toevertrouwd) voor de slaapgelegenheid was er alvast geen probleem , in het voormalige winkeltje kon meneer zijn kantoor inrichten , de kelder was prima geschikt voor zijn verzameling wijnflessen , jaja, als ik akkoord was mocht het ‘te koop’ bord worden weggehaald. Èèn van de jongens begon te huilen. Voor hen was het moeilijk, ze hadden daar hun vrienden sinds de kleuterklas. ‘A propos, welk soort scholen kan men hier vinden en hoe ver is de afstand?’

De jongens hadden respectievelijk de leeftijd van 10 -9 en 6 jaar. Binnen een circel van 1 km liggen er 2 possibiliteiten voor het lager onderwijs: ” De schakel ” Katholiek, en het gemeenschaps of rijksonderwijs. ‘In het laatste geeft mijn zoon les, ik roep hem even naar beneden.’

Daarna veranderde het gesprek van gemoedeijk naar zakelijk. ‘Houthalen is een koolmijn gemeente als ik me niet vergis… wat ik wil vragen… ons huis (?) in Nederland vertoont namelijk barsten omdat het op de breuklijn ligt… ‘Meneer u mag nogmaals van boven naar onder alles nakijken , er staat niets meer in de weg waar er eventueel iets te verbergen is, overingens hebben wij daar zelf navraag naar gedaan. Het enige -en dat staat in het contract - is dat het dak binnen een paar jaar aan vervanging toe is, deuren, ramen, electriciteit, vloeren, plomberie, badkamer en de keuken zijn recent gereneoveerd, nieuwe mazoutketel en boiler… ‘ Tijdverspilling, immers die gegevens stonden recto verso in de folder. Hij had het gezien en goedgekeurd, het dak was geen obstakel, de kunstleien wilde hij sowiesio door dakpannen vervangen. Nog steeds was er de twijfel of hij een ernsige kanditaat koper was tot hij de hamvraag naar voren bracht: vanaf wanneer is het huis beschikbaar?

 ’Zodra de financiële kant bij de notaris geregeld is, mijn man komt half december naar hier , als de zaak dan rond kan zijn vertrek ik met hem  op 4 januari.’ Ideaal, zei hij, het was maar een kwestie van een paar weken eer de verkoop van zijn huis beklonken was , alleszins vòòr  kerstmis zag hij ons bij de notaris.

‘ We zien elkaar zeker terug , dag mevrouw Vanherck.’

9 November.

Verhuis van Marc & Sven. Kristien en Raymond zie ik s’avonds in de lodge ‘opgepast met Hollanders’ krijg ik mee van R, ik rechtte mijn rug.

10 November .

Meneer en mevrouw kloppen aan voor prijsverlaging . Non.

15 November .

Ontspanning zoeken in de film ‘insomnia’ met zus en schoonbroer.

 18 November .

Uitgenodigd door Christel en M.T in restaurant ‘de spork.’ 

21 November .

10.00h. Ondertekening van het voorlopig verkoopcontract in het immo kantoor.  Het koppel  begroette mij alsof het een lange vriendschap betrof. De baby aan de borst maakten haar zowaar nog kwetsbaarder, haast vergat ik mijn aandacht toe te spitsen bij het aflezen van het contract. Deze procedure verschildde in wezen weinig van dat wij jaren vroeger bij de notaris hadden te horen gekregen, blablabla. Toevalllig , ving ik een zin op die daar niet hoorde te zijn: “de koper zal het goed nemen in de staat waarin het zich op het ogenblik bevindt zonder op enige vergoeding of prijsvermindering aanspraak te kunnen maken, om reden van zware herstelling die aan het verkochte goed zouden dienen gedaan. Bovendien wordt het goed verkocht in de staat waarin het zich bevindt, met al zijn voor- en nadelige, zicht- en onzichtbare, voort- en niet voortdurende erfdienstbaarheden en zonder waarborg der uitgedrukte grondmaat…”  met een uitstel van zes maanden. CUT!

In Nederland is zoiets gangbaar, niet in België, ik protesteerde. De de deksel van de siroop pot werd opgelicht. Dat was toch geen punt, scheuren en barsten daar had bijkomende informatie voor nodig , dat was het, er waren immers 2 getuigen. De mensen van het kantoor, die toch hun procent opstrijken, hadden mij in dat geval moeten verwittigen, point à la ligne

Na een heen en weer gekaatst met vijven en zessen was het niet verkoper Bart of koper W. maar wel de zaakvoerder die het gezelschap tot rede bracht. Vier exemplaren kregen het signatuur van koper, verkoper en de makelaar.

P kreeg het uitgebreide verslag s’avonds te horen.

22 November.

Een toffe avond bij zus met Bea en haar zus Griet op bezoek.

Er gingen 2 koude weken voorbij zonder enig gesodemieter en omdat ik s’avonds weinig om handen had ging ik vaak op vistite

 Zondag 15 November -8°.

Verjaardagsfeestje van Amber en de aankomst van p.

16 November .

We wachten 2 uur langer dan aangkondigd op meneer. P was gestoord door dat gebrek aan wellevendheid, door het souper uit te stellen tot 22h ben jij helemaal ontregeld, opperde hij. Diplomatie heeft in mijn ogen nog altijd voorrang ‘hij zal wel een reden hebben’. Wat hij wou en waarvoor hij kwam was voor ons niet duidelijk ook niet toen hij al de deur uit was. Opmetingen , zei hij doodleuk, hier een daar wat aanpassen enne…kent u toevallig een bekwame klusjesman ene die handig omspringt met electriciteit en loodgieters getuig. ‘Uwe buur mijn schoonzoon, meneer, zit in die branche, u kan het na zijn werkuren hemzelf eens voorstellen. ‘ ‘ Fantastisch, een goeie buur is meer waard dan verre familie, zeg ik altijd.’ ‘ Jullie zoon geeft les in het vijfde leerjaar en mijn oudste gaat in zijn klas terecht komen . In Nederland gebruiken we Engels als tweede taal , Frans slechts bij uitzondering, kan jullie zoon hem bijlessen geven. Ik dacht van wel maar het was niet aan mij om daarover te beslissen. De rolmeter met het notitieboekje werden opgeborgen en hij liet ons achter zonder één woord te hebben gerept over het te laat komen of van wat hij van plan was.

21 December .

Het immokantoor laat ons weten dat de verkoop in Nederland niet vlot en bij de notaris is alles volzet tot minsten half januari…. wat betekent dat ik langer zal moeten blijven en p alleen laat vertrekken.

23 December .

We blijven vrolijk zo hoort het toch in die tijd van het jaar. Kerstmarkt in Luik.

24 December.

Voor het eerst verzameling bij Sophie.

25 December.

Kerstdiner bij zus.

27 December .

Verjaardag van Isolde in de Export gevierd. Nichtenavond bij mariet.

29 December .

Souperen bij Maroesje en Leo.

30 December .

Naar Lili en Armand in Schoten.

31 december .

Geen oudejaarsgedruis voor ons , hé bah, we letten wel op de kleintjes terwijl de ouders aan ‘t tempeesten zijn.

Devenez fan de ce Blog :