bouillabaisse

At night I wake up with the sheets soaking wet
and a freight train running through the
middle of my head…..dan is dat getver de getverdomme omdat…

De rust was weergekeerd, de pleidooien uitgebraakt en dan was het de beurt aan woensdag om een brok van mijn bestaan te belagen. Nogmaals wil ik benadrukken dat bouillabaisse een geheugensteun voor mij is in het geval de geest gaat aftakelen. Nog niet voor morgen , hoop ik, maar vandaag kan ik met zekerheid alvast zeggen dat ik zelfs het voorbije half jaar (de artikels  daarvoor zijn wel geregistreerd) niet naar boven kan halen.

In eerste instantie was ik van plan om verder te gaan met souveniers uit de oude doos. Een pasverschenen actualiteit – die mij ergerde – kreeg daarom de prioriteit. Struisvogelbeleid , het stadsbestuur is niet aan zijn eerste proefstuk toe. 

De ochtend, kurkdroog en pril, maakte aanstalte om lui enkel geel en blauw uit te strooien. Een paar regels stonden zwart op wit op het moment dat ik naar de keuken om een dosis cafeïne liep. Dju, verdwenen, foetsie!  Nochthans had ik mij niet afgemeld en ook niets opgeslagen. Naja een paar regels komen zonder moeite wel weer opduiken, een tweede, derde poging en ga zomaar verder, steeds met hetzelfde resultaat: cannot be openend. Een paar titels waarvan ik wist dat ik bij mijn soep terrecht kon kreeg ik te zien , bij het aanvinken werd het scherm daar blanco. Gesukkel dus tot ik naar het werk vertrok en mijn hoop overdroeg in de handen van p.

Voor ik mijn onkunde aan hem ging verraden deed ik eerst zelf nog een poging, niets, paniek loerde om de hoek en dat is iets wat mijn gemaal wil voorkomen. Tot dan toe had ik geen enkele informatie over, een bug, opschorting van blogvie of iets dergelijks, tegengekomen. Hij is een zondagskind en wie ben ik om daar tegen te concurreren, wel is het onrechtvaardig dat hij juist toen pas de zin vond die er tot 19h. niet had gestaan. Réseau en maintenance pour 12h. merci de patienter.  Een onderhoud van 12 uur dat pas deze voormiddag is opgelost. Juichen duurde maar een oog geknipper, net als voor iedereen was controverse het laatste bericht dat ik te zien kreeg. Na de nickname en het paswoord te hebben ingeven was ik terug bij de onderhoudsdienst. Blogvie, een blog voor het leven, pfff ze zullen het wel waar moeten maken.

Nog vroeger dan andere dagen was p onderweg naar het kantoor om de verkeersopstoppingen te mijden.  Een omvangrijke zone van de stad werd vanaf 06h afgesloten. De tunnel was dan wel open maar van hieruit niet bereikbaar.

Er werd en er wordt nog altijd gegraven om in het heugelijke jaar 2013 zo fraai mogelijk te kunnen uitpakken. Het Mucem zal èèn van de pronkstukken moeten worden. Het is een gigantisch project nog in wording, de bulldozers gaan er momenteel hevig te zeil en daar ligt het probleem. Het Mucem wordt opgetrokken in de driehoek Panier, St. Jean en La Major dus in het hart van de oude stad. Bij graafwerken komt men dan nogal eens iets tegen. Er was een bom gevonden, een bom uit 1943 toen le Panier half vernield werd daarom werd ze woensdag met  veel poeha opgegraven om daarna ze in zee onschadelijk te maken.  Het stond in alle kranten, maar wat een tijd geleden in kleine lettertjes te lezen stond  schijnt het het stadsbestuur in de doofpot te willen stoppen. Een kalklaag lager boorden een paar werklui recht in de nog ongeschonden stenen van een romeinse nederzetting. Geld en tijd gaan voor alles, ikke en de dikke, dus blijft het oeuvre onder grond en word het misschien ooit opgegraven als het Mucem rot is. Die poppenkast duurde tot een stuk in de namiddag 4500 bewoners moesten geëvacueerd worden, binnen de rode lijn werden geen voetgangers toegelaten, het luchtruim hing vol met helicopters, een partij werkplichtigen kwamen te laat of niet aan op het werk of bleven gewoon thuis.

We leven in het heden  en dus mag ik niet té streng zijn voor de huidige verwezelijkingen. Het Mucem kan wel rekenen op mijn verdraagzaamheid, ik zie het rijzen en volgend jaar in de lente als het wordt inghuldigd zal ik erbij zijn . Drie étages met ramen in verre de peau, een luchtbrug over de boulevard quai du port naar het historische kerkje Saint Laurent.

Permanente tentoonstellingen, ontmoetingsoord, theater, cinéma, concerten, feestzaal, 40 000m2 staan open om dat met de bezoekers te delen.

De Vieux Port wordt ook aangepakt, minder verkeer, meer plaats voor voetgangers enkele straten verkeersvrij. Er zal ook meer groen te zien zijn beloven de voorontwerpen, al is het mij niet duidelijk waar.

Mooi, schitterend zelfs maar tonen de architecten niet altijd de schone kant van hun kunnen. In feite gaat het hier over: bij de aanvang van de werken kwam men tot de ontdekking dat de buizen van gasleidingen en electriciteit dringend aan vervanging toe waren. Geen tijd te verliezen , we zorgen dat het voor 2013 klaar is, een soort tape a l’oeil,  daarna breken we weer op. De taksen zullen voorlopig niet naar omlaag gaan.

Wel mooi, toch.

Devenez fan de ce Blog :