bouillabaisse

Voor een goede verstandhouding, maar ook om te voorkomen dat ik van onduidelijkheid word beticht, aan de onderstaande schrijfsels begon ik op 30 oktober. Wegens drukdrukdruk en tevens jullie toegenegen ben maar geen zin had om alles opnieuw te beginnen zet ik een streep onder elk brokkeltje, dat ik als ik een gaatje vond, te vertellen had .

Vooreerst de actualiteit. Henri is nog altijd niet geneigd de Vlaamse posten door te sturen, dus zal ik het bij veronderstellen houden dat er ginder over de watersnood, aan de zuiderse toestand, èèn regel misschien , aandacht wordt geschonken.

Het stortregende, het giet, het gaat plenzen. Het stormde avec un vent du nord, écoutez-le craquer, die le vieux port buiten zijn oevers liet lopen, het bliksemde en donderde , het was nacht bij dag. Echter niet geklaagd (niet ver vandaan is het wel toegestaan) het stadsdok ligt een aantal meters dieper, de verwarming (sinds het ontij losbrak ) gaf terug het knus gevoel van….eerder(?), stoofpotten en soepgeur dragen een steentje bij (verbannen die salades en consoorten) iedere avond een aflevering origineel Engels gesproken gedownload genot (weg met de Franse zever) een donker luchtruim geeft de rotsen , een ferry die afreist , een nieuwe dimensie (boe azuurblauw) eindelijk is het herfst!

_____________________________________________________________________________________________________

Zondag 30 oktober.

Einde oktober al , 1 maand en 5 dagen terug in La Douce en schandalig weinig te verhalen blijkt. De reden is bekend! Bijgevolg ligt niet alleen bouillabaisse half lam, ook het telefonisch contact is tot een uiterst mininum gereduceerd. Ik wèèt, dat indien ik de hoorn beetpak er un laps de temps ontglipt. Gisteren met zus bv. 1.35h. het apparaat opgewarmd, onderwijl 3 tassen koffie achterover geslagen en 2 peuken gedoofd.  Een paar onbeantwoorde mails liggen in het schuifje “later” te wachten .

Herfstverlof, jullie beginnen eraan, wij hebben het bijna gehad. Vorige maandag gingen de scholen dicht, ouders uit de ambetenarensector, hadden hun kinderen omvangrijk ingescheven in le centre aeré, voor een ganse dag wel te verstaan. Studentenmonitor komen er graag wat ervaring opdoen, zodoende mocht ik mij in peis en vree toeleggen op mijn werkgebied.

Vrijdag dan, omstreeks sluitingstijd, klonk het linksrechts opgewekt - tot woensdag -waar ik me bij aansloot met een gering enthousiasme.

Marie, verdomde Marie, had zich een halve namiddag laten kijken en liet de dag nadien een nieuw ziekebriefje afleveren. Een uitzonderlijke woensdag werd voor mij geüpdate tot nader order. We zullen afwachten of ik nader order op langere termijn aankan, zei ik, na mijn verslag te hebben gedaan, tegen p. Ondertussen had ik 4 dagen vrijaf in’t vooruitzicht.

- wil je eens meemaken wat ècht afzien betekent ?-

- heb ik ook ooit beweerd dat een paar snotneuzen onder bedwang houden afzien is ? -

Zelfs vroeg in de ochtend zou het waanzin zijn om tot in Cassis te geraken, le col de la Gineste was afgesloten, via de de snelweg hopeloze opstoppingen, en er de auto parkeren een hersenschim. De startplaats aan le stade vélodrome was nog een mogelijkheid ” maar dan wel op staande voet vertrekken” Stapvoets dus.

De marathon  Marseille-Cassis , opgestart in 1979, kan elk laatste weekend van oktober en ieder jaar meer, op groot succes rekenen. Om veligheidsreden is de inschrijving beperkt tot 15000 personen, om een formulier te verkrijgen kom je einde april al niet meer in aanmerking.

10.00h Na het startschot op de boulevard Saint Michel.

Le redon.

Hier stopt onze reportage, om le col de la Ginesteste te tonen heb ik een vroeger dossier aangesproken.

Ook deze met uitzicht sur Marseille-la-belle komt uit de oude doos.

Gisteren na een degelijke staptocht van 1 uur via de corniche en Roucas blanc hielden de ledematen het voor bekeken.

_____________________________________________________________________________________________________

Dinsdag 1 november.

Kijk, en dat is wat ik bedoel - altijd aan de hand heb. Is er tijd, ben ik gemotiveerd en draait de inspiratie op volle toeren, dan komt er iets of iemand zich er tussen wringen. Gisteren leed Henri aan geheugenverlies, het was quasi onmogelijk om op deze pagina terecht te komen zonder dat hij tegenwerkte . Het gesputter werkte danig op mijn zenuwen: no good will, than so long my dearest friend.

Hij maakt het me wel knap lastig, op deze manier klopt niets meer van wat ik gisteren losliet. Door deze zin in te lassen reken ik op jullie begrip.

Gemotiveerd  ja, om 2 redenen. Uno, er ligt naast mij nog een pakje kroniekjes te posten , due, in 12  6 dagen gaan we enkele dagen nog zuidelijker.

Vandaag: Regel 2 zal waarschijnlijk overbodig worden. Door een 2de Toscane laten we ons niet meer vangen, en in Porto ziet het er naar uit dat de wolken veel vocht hebben opgespaard in de vooropgestelde week. Woensdag komt uitsluitsel.

 Donderdag 4 november.                        Houthalen.

Er kwam bezoek en in mijn agenda stonden er enkele op verplaatsing genoteerd. Na Antwerpen kreeg Maroesj voorrang op het lijstje van de eerste week. Echter zo eenvoudig kwam een afspraak niet tot stand. Nog geen 2 dagen ingeburgerd had het vocht het op mijn stem en bijbehoren voorzien. Schor, niesten en proesten, alles behalve vitamienen blies ik de omgeving in, mocht die luchtvervuiling mijn fragiele vriendin iets aandoen dan …neen, dus afbellen . Het donkere doorrookte stemgeluid wist haar te bereiken en kreeg een nauwelijks hoorbaar antwoord. De stemmenrover sloeg binnen de 24 uur nog toe bij zoon, dochter en bij wieweetwienogmeer, en was even snel weer uitgeraasd.

Om kameraadje te ontmoeten was het wijselijk regelmatig te informeren naar haar gezondheidstoestand ” het lukt beslist wel ” Inch Allah.

Een vaste stek met Chris & Edgard om terug de draad op te nemen  is ” Ter Dolen ” om er een blond doolbier te consumeren. Omdat we toch bijna in de buurt verblijven organizeren we meestal nog een 2de rondeevoetje.  Overingens een zeer geslaagde warme-nest-avond  tot in de nabijheid van het spookuur.  

Zaterdag 17 september stond met een stip aangetekend als ” samen 200 jaar-minitrip door Europa.”

Hoe verwezelijk je dat op één dag. Je zoekt en vindt een ruime (èn gratos) parking achter het station van Hasselt…

..je betaald een groepsticket Brussel heen en weer, eenmaal in de trein voorzie je voldoende afleiding om het opgewonde kleintje bezig te houden..

…  en de middelbare leeftijd stof tot dicussie te geven

…een gesprek van man tot man kan ook zinvol zijn, zo is de derde leeftijd  zeker van relatieve rust.

Middaguur ben je met een metro en tram ter plaatse aangekomen, geschikt moment om een boke en een drank.

Een journaliste in spee, wil het gebeuren vereeuwigen. 

Onder de befaamde bollen.

Bruparck.

Kopenhagen: Nyhavn ( nieuwe haven)

Grande place Bruxelles

Reine je veux être beremuts ( een kinderdroom)

Le sacre-Coeur Parijs

Melk Oostenrijk

Slavonlinna Finland

Finse sauna

Boedapest Hongarije

Vulkaan vesuvius Italië

Participatie om Europa te besturen

Doordenker

 

Reuzen in dwergenland

Waar is pissemanneke?

Voor elk wat wils, een namiddag gaat er snel en aangenaam voorbij. Een aanrader voor kinderen mits educatieve uitleg.

Een eindje tramsporen zo kom je terecht bij het park in de nabijheid van het koninklijk paleis.

Loosjes

Geen vorsten, toch (groen)lachen.

Voetspoors naar de kunstberg.

Passage kunstberg en de stad

Verrassing in en rond het centrum, maar eer we dat begrepen hadden was een dorstlesser nodig. Op zoek naar een vrije tafel , en plein air svp.

 

Probleem Pascal?

Blij-boos, Lena heeft die 2 extremen in een spel opgelost, is de hand beneden dan komt het donderwolkje te voorschijn. In werkelijkheid gebeurt het snel en spontaan.

De hoofdstad was ongemeen levendig, kraampjes in de buurt met allerhande heerlijkheden deed de hongerige watertanden , degene met een solide maag bezondigde zich reeds aan een versnapering bij het aperitief. Merkbaar was het moment aangebroken om een geschikte eetgelegenheid te vinden. Een optocht van gevederde hoofden belette een sneele doorgang.

Sur la grande place een ander oponthoud, er werden karakollen aangeboden , solide ingewanden weigeren dat niet

In tegenstelling tot mini-Europe kwam hier uitleg over reuzen van pas. 

De dag van de Franse cultuurgemeenschap liep met z’n folklore naar het einde toe en zichtbaar had de menigte één en hetzelfde doel :een tafel bemachtigen in le petite rue des bouchers. Te klein en te statig voor ons groepje, bij droog weer ook altijd afgeladen vol.

En pissemanneke dan? Vooruit, waar is dat ventje..

..hiiiier is dat ventje.

Dat kon beter, klein ventje.

Het mocht ietjes ruig zijn, vooral met de pagadder die moe begon te worden, dus op goed geluk gingen we binnen in een Deens restaurant ergens rond het beursgebouw. Perfect! Een ruwhouten tafel, lange banken en een meerkeuze menu. Het was niet slecht, ook niet super net er iets tussenin.

Afgezien van mannekepis zit er in rue des bouchers een Jeanneke pis, kon dat Lena meer boeien.

Aaah, meisjes zijn niet zo flauw.

Zinnekepis ( uit Marseille)

 

Een dolende Gille

Het zat erop, de hoogste tijd om de uk, die overuren had gemaakt, in haar bed te leggen.

Het zal afhangen hoe morgen de dag verloopt of ik kan verder gaan in de derde en laatste week met interessante ontmoetingen.

Devenez fan de ce Blog :