Les plus beaux et quelques mauvais souvenirs XII
Het feuilleton over de Belg is het nog niet afgelopen. Om geen misverstanden te laten ontstaan, wil ik duidelijk maken dat het niet gaat om een apologie voor het banditisme, maar de actualiteit vraagt er om.
Nu ga ik iets ver(t)ellen, dat voor ons (nog) niet tot de categorie Mauvais souvenirs behoort, want het eens zo mooie Massellia huilt waar het eens heeft gelachen.
Marseille maakt zich klaar om een nieuwe prefect (afgevaardigde van defensie en veiligheid) te ontvangen, de 3de in 2 jaar, om halt toe te roepen aan de stijgende criminalitet. Het Elysée verwijt laksheid aan het stadsbestuur en bijgevolg stuurt men een naaste medewerker van Sarko naar het zuiden. Links is niet happy met de komst maar geeft, zowel als rechts, toe dat er een schrijnend tekort is aan politiemensen, 400 voor 800 000 inwoners. De inbraken liepen op met 14% en gewapende overvallen met 40% in vergelijking met vorig jaar, voeg er de afrekeningen onder het milieu aan toe en het plaatje is duidelijk. Dus de emmer van het Elysée liep over door de affaire van een ondergrondse parking aan la Porte d’Aix. Groep Vinci, eigenaar van 2300 parkings in de wereld, liet de parking in steek, volgens de kranten ” il se situait dans un quartier chaud avec beaucoup des problèmes!” En effet, na vijven moet je er niet alleen rondlopen , het krioelt er van jonge werkloze en gewapende bendes. Van zodra de garage leegstond werd ze opgeeist door één of meerdere plaatselijke bendes. Aan de uitgang werd dag en nacht post gevat om 5€ te incasseren behalve voor hun companen. Daarenboven is het grasveld rond de poort van Aix onlangs ingenomen door Roemeense zigeurners (Les Romes) een menselijk drama maar een doorn in het oog van het stadsbestuur. Het feit had al een lange baard op het moment dat de krant “La Provence ” er een artikel aan wijdde. France2 ging in het journaal hier dieper op in en de bal ging aan ‘t rollen.Voilà, de youtube clipjes zijn wellicht duidelijker. Rechts ervan is te zien en te horen wat wij dagelijks te slikken krijgen.
N.B. de delicten liggen geconcentreerd in het 13de en 14de arrondisement, een busrit hier vandaan. Nietemin het feit dient vermeld te worden!
____________________________________________________________________________________________
Als tegengewicht instappen op spoor 1.
15 sept.: 26° mistral
La fête du vent. Een jaarlijks drie-dagen-windvlieger-spektakel tijdens het weekend van midden september. Het zijn de enige dagen dat men hoopt op de warme zomeradem van de wind .
Liggend in het zand met de voeten in het water stond de wereld dansende op zijn kop
16 sept. 24° Mistral
Plantenmarkt Cours Julien.
18 -19 sept: zacht en zonnig 24°
20 sept.: 24° rendez-vous in de stad met Kristien en de dochter van Raymond.
21 sept. Luc est present
Rascasse -beurre blanc met dille.
Kaastaart - frambozencoulis.
23 sept. 21° Voor de middag regenachtig. Gaan toeren in het massief van Sainte Baume. Helder zicht , later mistig .
Mooi panorama, met Marseille in de verte, op le col espigoulier.
Einde van de prachtige route, en naar huis voor de mist ons insluit.
24 sept. P bracht nieuws mee van het kantoor. Tot kort voordien ging hij op de middagpauze als er schip in de haven lag, regelmatig zijn zee-kornuiten opzoeken. Sinds 11 september werden niet alleen de luchthavens streng gecontroleerd, schepen konden net zo goed als doelwit doorgaan. Resultaat: uitsluitend aan de personen die beroepshalve aan boord moesten zijn , en de bemanning vanzelfsprekend, werd een pasje uitgedeeld.
End of the story!
25 sept. 25° P neemt een namiddag récup. Tussen les Aptois en ons werd een een vriendschappelijke overeenkomst gesloten: zij leerde ons de Vaucluse kennen, wij leiden hen rond in la Bouche du Rhône.
Zij waren de vragende partij , dus daar staan we weer op “le col de Gineste” tussen Cassis en La Ciotat.
Een restaurant, mooi en rustig gelegen met goede keuken waar vindt je dat in Marseille?
La grotte in Callelongue , als Chirac er door de burgemeester ooit is uitgenodigd zal het wel goed zijn zeker.
Le petit port de Callelongue.
Balade dans le massif de Marseilleveyre
Uitkijk op de klip Mondredon
La grotte inside
Graag op het terras svp.
P gedurende 2 dagen in steek gelaten.
26 sept.: 26° in Apt.
Op het terras staat een tafel met bloemschikgerief klaar, tussen het zwemmen door knutselen kristien, Caro, Sabine en ik 7 stuks in elkaar.
27 sept.: warm en zonnig 26°
Caro en Sabine vertrekken terug naar België. K en ik in de hof gewerkt en een logeerkamer gekuist.
Samen naar Marseille gereden . Mon en Kristien gaan shoppen, ik ga kokkerellen.
Parelhoen - tomaten -pepersaus . ????
30 sept zonnig 24°
Luc heeft restaurant “Pascal” gereserveerd in Martigues .
Coquilles st jacques met witloof
Lotte - safraansaus - rijst
Coupe vers fruit.
Afgesloten met een uitstap in le vieux Miramas.
2 okt. 25 °
Ik haast me naar het station om, de Lenaertsen op te wachten. Blijkbaar was het hun hier goed bevallen, zo goed dat Maurice( man van Jetje) André ( echtgenoot van Madeleine) en Josée ( een derde zus) zich al op voorhand verkneuterden.
Eens de metro verlaten, waren de nieuwkomers toch wel onder de indruk van het open zicht op stad en zee aan de vieux port. Behalve Maurice, hij had de terrasjes aan de overkant ontdekt, “kom vee goan ene pakke”. Ah, de Maurice, steeds klaar om te trakteren en getrakteert te worden, had nu geen bijval. Mah toch niet met al die koffers, man, aan terrassen mankeert het niet, we zijn maar pas aangekomen….en Philippe staat met een aperitief te wachten, kwam ik tussenbeide.
Tot op de dag dat ze vertrokken bleef het kwik hangen tussen 24° en 26° Voor jetje was -” de ziej is hei toch zoe bloo” - slenteren op de Corniche een moment van geluk. En wat ziet Maurice …een aantrekkelijk terras….
… waar we bleven hangen tot de zon ging slapen.
De living werd aangepast om acht personen een plaats aan tafel te geven. Het werden eenvoudige gerechten die iedereen lust en op voorhand klaargemaakt kunnen worden : Videe met frietjes-vers fruit met ijs. Pot au feu - zelfgebakken rijste en kersenvlaai. Witte en zwarte pensen met puree en appelmoes -broodpudding met rozijnen en bruine suiker. En de laaste avond een eenpansgerecht van zuurkool, rookworst , hammeke en aardappelen -pannekoeken. Het zestal logeerde in hotel” le Richelieu” op de corniche in twee, 3beddenkamers en kwamen hier ontbijten.
De volgende dag reden we met een reisbus naar Aix wat op aplaus onthaald werd door Maurice, geen vermoeiende trappen of heuvels en buitenzitjes bij de vleet. Een ander keer verkozen Madeleine, Frieda en Josée te winkelen in de stad , reed p over en door de bergen met Maurice en André naar Cassis en had Jetje behoefte aan ” e terraske bei de ziej vur te sjawelen en de minse te bekieke”
Bij valavond palais Pharo.
Pradomarkt , souk, Bonne Mère , en voor ze vertrokken nog wat snuisteren in Galerie Lafayette.
7 okt. Voormiddag regen met bakken, na de middag, onschuldig alsof er niets gebeurd is, droog en helder.
Salon-de Provence heeft de buien pas achter de rug ..
….40km zuiderlijker, in Ensues-la-Redonne, straalt het.
Een saaie week..of toch niet! Zaterdag 13 oktober neem ik om 13.15h den tégévé naar Brussel Zuid en stap over op een trein naar Hasselt.
Energiek, nam ik van 14 tot 22 oktober weer de taak van huishoudster over, maar ook een paar Lodge avonden , eentje in metapontum na de computerles van de nichten, nog een bij de Lenaertsen , bref, s’avonds was ik altijd de gort op. Niet veel regen gezien, staat hier.
Ha, nog niet goed aangepast aan het milde klimaat of Luc wordt op 27 oktober aangekondigd .
Witloofsoep met garnalen - Chateaubriand sauce béarnaise - Tarte Tatin.
28 okt.23° Verder de Provence verkennen : Hyères, la ville aux 7000 palmiers (Var)
Jardin Olibius Riquier
Chateau d’Hyères (Ruïne)
Wandelweg
Dit doe je met de auto.
Restaurant Haut du pavé is er een echte aanrader.
29 okt. : 24° Een halve treinwagon zotte vruilie zie ik van de trein stappen. Claire verjaarde! In april had ze Marseille uitgekozen om vijf meisjes te verrassen. Haar 2 zussen , een schoonzus een vriendin en mijn eigen zus waren de gelukkige.Iedere maand kregen ze per post één letter toegestuurd, ik moest mijn mond houden. Niet veel kans om te klikken, daarvoor was de afstand te groot. Aan de telefoon was het even op de tanden bijten. Na een L, E, R en A te hebben ontvangen was mijn zus er zeker van dat het een dagje wellniss in Valkenswaard ging worden. Oef!
Aan de grond genageld door de verschijning van die luidruchtige groep met puntige feesthoedjes en glitterende nepjuwelen, loodse Hyacinth ze met metro en bus naar ons deftige optrekje.
Ossobucco -spagetti
Kwarktaart - gepocheerde peren in rode wijn.
Aan tafel herkende ik de sfeer waar ik sinds mijn jeugd mee vertrouwd ben (4 van 6 waren behoorde tot mijn familie) voordurend 3 à 4 aan het woord, niet snel de kans krijgen om een zin af te maken ( de aanleiding om een blog op te starten ;) ) en toch mekaar begrijpen. Aan carnavaltoestanden zijn we, naar mijn weten, niet zo gebonden, vrolijkheid komt spontaan vanzelf. Goed, niemand was van plan zijn vermomming thuis te laten , dus kon ik maar beter, op natuurlijke wijze, het spel meespelen. Les marseillais reageerde anders dan ik verwacht had. Op weg naar de stad toe hadden de kleurige vogels eerder succes - “une fête, c’est sympa, je vous suis” - een ander had graag de reden vernomen, waarop Claire werd gefeliciteerd met 2 kussen.
In het naar huis gaan begeleidde ik hen tot halverwege het hotel “Le Rhul” waar Claire drie kamers had gereserveerd en verwachtte hen de volgende morgen voor het ontbijt.
30 okt: warm en zonnig 26°
Ik had er rekening meegehouden dat mijn opgestelde plan niet ” al la lettre” zou worden opgevolgd, daar waren er een paar te kooplustig voor, de voormiddag werd dus opgeofferd in de winkelgalerij. Vervolgens 2 bussen tot in Madrague en de laatste kilometers met de voetjes tot Callelongue.
Trien, Moi en Claire.
Madrague, net voor we pas echt gingen transpireren.
Pizza eten in ” la grotte” en zo snel mogelijk weer de bus genomen om te kopen hetgeen ze dachten nodig te hebben. Marij, de oudere zus, en ik vonden en kochten , met de samen gelegde centjes, een halsketting, wel deze keer een echte.
Om 20.00h zaten we uitgedost aan tafel in het restaurant ” Les arcenaulx” .
Marij (zus) -Els (schoonzus) - Marina (Vriendin) - Moi -Trien (zus) - Claire (jarige) - Mariet (my sis)
31 okt.: 23°
Ook de winkels in Aix werden de volgende dag platgelopen, onderbroken door une salade composée sur la place d’hotel de ville.
1 nov. :20° oké, maar niet fris genoeg om een jas te dragen. De feestelingen, hier gekleed en wel, zijn reisvaardig om naar België af te reizen.
3 nov.:24° Heb ik Nimes al laten zien, denk het niet, of tenminste die dag was het voor mij een premiere. Nimes heeft een belangrijke rol gespeeld in de oudheid. Overweeg dat 1 dag te weinig is om de antieke sites van die Romeinse stad te bezichtigen.
De arena is er het middelpunt voor toeristen , en ook wel indrukwekkend gezien zijn respectabele leeftijd (1oo n.C)
Een ander pronkstuk is La Maison Carrée ( rond 19 v.C.) gebouwd onder de leiding van Marcus Agrippa en is gewijd aan de 2 geadopteerde zonen van Augustus: Caius en Lucius .Het een van de best bewaarde Romeinse tempels die men van het voormalige Romeinse rijk kan vinden.
In willekeurige volgorde : la tour de Magne (300 v.C.)
Le grand temple 1700
Temple de Diane. In feite is het helemaal geen tempel maar maakte het waarschijnlijk deel uit van het badhuis, zijn exacte functie is niet erg duidelijk, alsook het bouwjaar, ergens in de 1ste eeuw v.C onder het imperium van Caesar Augustus.
Les jardins de la fontaine rond 1700.
Enkele resten van remparts en vestiges : Porte d’Auguste
Castellum, een resevoir dat het water opving dat via Le pont du Gard Nimes bereikte.
De plaatsen liggen nogal verdeeld over de stad, dus de beelden en de tips hierboven zijn een samenraapsel van verschillende bezoeken.
Zondag 4 nov.: 23° Nog steeds niet vermoeid trekken we door het Sainte victoire gebergte.
Goed zo want de volgende dag daalt de temperatuur tot 18° en zelfs tot 11° op zaterdag 10 November.
10 november.bijna een week later nemen we dezelfde weg en rijden door de wijngaarden van Pays d’Aix tot Puyloubier.
Tussen de wijnen van Côte de Provence zijn er geen grand crus te vinden, enkele mag men als excelent beschouwen, uit Bandol en Cassis bv. maar de meeste zijn correct. CMA had een wijnproeverij met maaltijd en een wandeling en uitleg georganiseerd - voor wie interesse had en zich wilde inschrijven- op het domein Houchart. La Victoire kijkt toe .
11° belet het uitspansel niet om blauw te kleuren. Aangename dag.
15 dagen gaan voorbij met een dag regen, veel wind en tempraturen tussen 7° en 12°. Ideaal voor huishoudwerkjes.
16 november mooi en zonnig 16°
We pakken wat spullen bij elkaar voor een weekendje uit.
Startpunt : Vaison-la-Romaine ( haute Vaucluse)
Zucht.. nog een resem bezienswaardigheden met klinkende namen .
Het puymin museum was maar pas open , geen druk seizoen, prima voor ons.
La haute ville uit de middeleeuwen ca.17e eeuw met dominerende tour d’horloge.
Een brugje uit de 1e eeuw verbind de hoge stad met het lage gedeelte.
Riviertje l’ouvèze.
Via Bedoin …
… een eerbiedige stop aan les dentelles montmirail….
….nog altijd vegetatie en schitterende landschappen
… en daar komt de Mont Ventoux in zicht
… dat is dus de befaamde top, nu, comme un nouveau -né !
Toch ‘n een beetje beschaamd over de naïve gedachte dat er altijd sneeuw ligt, was de aankomst in Orange een opluchting.
In november is het volle bak jachtseizoen, in de Vaucluse kennen ze daar alles vanen wij gaan daar gebruik van maken.
Paté de perdreaux (patrijs) compoté d’oignons.
Fricassé de faisan et choux vert.
Les plateaux des fromages.
Hotel????
17 november: zonnig 15° Orange heeft bindingen met het huis van Oranje. De stad telt twee Romeinse monumenten die op de wereldlijst van UNESCO staan.
Antiek theater (103 m breed en 36 m hoog)
In het theater worden er meermaals per jaar muziekevenement gegeven 0.m. meestal opera’s zoals onlangs Aïda van Verdi. Ik was er graag bij geweest.
De triomfboog is gewijd aan de veteranen van het Gallische Legioen II (de stichters van de stad) en aan keizer Tiberius.
Mooie dingen waar we een voormiddag aan hadden besteed.
Ooit gehoord van Richerenches? Nochtans is het met zijn 700 inwoners La Capital de la truffe, het zwarte goud zeg maar. Bij het binnenrijden van de gemeente heeft men zelfs een standbeeld laten plaatsen voor die lekkernij.
Daar blijft het niet bij. In 1136 bouwt de orde van de tempeliers er de eerste commanderij van de Provence.
Een omweg waard.
Uit de schaduw was het er zomers.
Le voyage de retour onthulde andere pareltjes , doch de tijd drong, er hing dreiging in de lucht en op de schaars verlichte grillige bochtenwegen van het Luberongebergte is een onweersbui eerder hinderlijk. Dat was het enige bé-molletje van 2 geslaagde dagen en nu was het aanbellen in Apt waar we verwacht werden voor het souper.
Canneloni met spinazie - Rosbief - aardappelgratin - groenten -tramisu.
Molto verhalen en ervaringen uitgewisseld en laat naar bed gegaan.
18 november: 7° Frisse ochtend. Niemand is gehaast, dus rekken we het ontbijt lekker lang. Hop, tijd om te vertrekken p wil thuis nog een paté klaarmaken voor onze vaste klant.
22 november: zonnig 12° “Bonsoiiir, smak smak” Breed glimlachend overhandigd Luc mij een fles wijn.
Paté aux 3 compote.
Fricassée de marcassin & chanterelles.
Soufflé praliné.
25 november: zonnig 14°. Kerstmarkt in Sénas.
Hmmm, neen! Niet noemenswaardig in feite, de markt minder uitgebreid dan we verwacht hadden met als enige pluspunt: er was een stand met truffels. De sfeer werd opgevrolijkt door traditionele Provençaalse rijdansen , verder niets te zien of te beleven.
O.v.e.r.s.l.a.a.n.
Dan maar snel naar Avignon, met zo’n helder uitspansel konden er op de nog onontgonnen plekjes mooie kiekjes worden geschoten.
Noppes! Nauwelijks de auto geparkeert trilde de jaszak van p. “Schip met problemen, naar het kantoor komen.” Of het dringende geval een uur of wat kon wachten we zaten 100 km van Marseille vandaan. Et Voilà!
26 november: zonnig 15° Een namiddag in de stad met K & R s’ avonds hier een gezellig soupeetje onder ons 4.
Vissoep
Gevulde parelhoen -aardappelgalettes- savooikool.
Crêpe Suzette.
28 november 16° Een wandeling met p naar “La Joliette”
La Canebière.
tot les réformés.
29 november: de voorsplellingen geven laatste zonnestralen tot na het weekend.
De agenda lijkt ook te bekomen van de drukte, ik vind geen enkele vermelding van uitzonderlijke belevenissen.
Tot het weekend van 8 en 9 december het kwik weer stijgt naar 16° en wij , zoals iedereen, naar buiten trekken.
Geen betere remedie om de strenen te bekken dan er meteen tegen aan te gaan, tegen de klippen van Niolon.
en de les te dorsten in Estaque onder ogend gewaak van de moede goeder. ( je déconne)
Het kon nog beter op een in herfst getooide zondag. Raymond, Kristien en haar vader waren in de wolken over die uitgestippelde uitstap in Le Tholonet aan de voet van St Victoire.
Een novemberdag, onder een parasol, een snack gebruiken, kan ik mij van vòòr die dag niet herinneren.
Hé, ik weet zeker dat ze terug naar Apt zijn gereden, en toch lopen Kristien en ik de volgende dag weer in de stad rond. Het was 15°
12 december 7°, 13 de. 5° en vrijdag 14 december sneeuwt het als ik naar de Prado stap. Goed, het versnelt de kerstsfeer. Gedurende 2 zonnige maar koude dagen (4°) verander ik hier de neutrale sfeer tot een naar hars geurend en vlammetjes brandend nest.
In Apt is het heel andere koek, liet Kristien weten .Vrijdag waren vooral in de Luberon verschillende gemeenten ingesneeuwd. Niet buiten geraken, bomen ontworteld, zonder electriciteit gezeten, maar gelukkig voldoende voorraad in huis.
Het was afgesproken dat ik haar huis ook zou versieren. Ja, maar hoe ga je dat aanpakken? De snelweg was berijdbaar,tot daar gingen ze traag en voorzichtig rijden. Boodschappen deden we in Marseille.
19 december. Indrukwekkend, opgehoopte sneeuw tot aan de knieën en op het domein overal sporen van everzwijnen.
Het centrum van de stad ligt 1km verder dan de bastide en Raymond stond erop dat we gingen eten in Carré des sens.
Het was -14° en spekglad op en naast de weg. Ik zie ons weer, met z’n drieën aan elkaar vastgeklampt, de acrobatentoeren uithalen om overeind te blijven. Neergaan van ‘t lachen of een uitschuiver. Niet verbazend dat we de enige klanten waren
Millefeuille jambon de Serrano.
Filet St Pierre crôute de chorizo.
Moilleux au chocolat.
20 december: -8° Opdracht ¨Noël” geslaagd.
21 december: -7° Back at home.
De kustlijn doorstond iets milder de winterprik +5°.
24 December: alle bekkens van het fornuis stonden constant gloeiend rood en ook de oven gaf extra warmte.
Reveillon Noël: buffetje “onderons”- canapés variés - quiches - oesters - dessert.
25 dec. 5°: De paar vrienden die we hier hadden verzamelen zich rond onze tafel. Luc had nu de kans zijn visie op het leven te delen met Raymond en Kristien.
Petite soupe aux moules.
Sole munière.
Civet de sanglier à la Bourguignonne -pommes dauphine - Choux rouge aigre-doux.
Bavarois poire chocolat.
26 dec. 7°. De ene gaan, andere komen.
De jongens, vroeg uit de veren en ook 2 dagen een overdosis ondergaan, waren tevreden met een lichter maal.
27 dec. zonnig, fris 6° Ze weten de winkeltjes liggen in de stad een voormiddag is komt toe om hun gade te vinden.
Nog te bezichtigen : Le panier ( De oude stad)
Les docks: deze oude dokken gebouwd in 1853 en in 1952 aan hun lot overgelaten, ondergingen van ‘92 tot ‘97 een grondige facelift. Het idee achter de modernisering kwam van de architect Eric Castaldi. Recente cijfers van de bezetting: 220 kantoren, 5 restaurants en 3500 dienstpersoneel.
La major.
We eten een gerookt varkensfilet gebraad - soufflé van aardbeien en doen een wandeling rond fort St jean.
28 dec. 9° Bonne Mère wordt vereerd met een bezoek en een bus brengt ons tot aan Longchamps.
Magret de Canard - gekarmeliseerd fruit.
29 dec.: zonnig 8°. Avignon.
Le rocher de domes
entree palais du roure
Remparts
Filosoof.
Gaan eten op een verwarmd terras.
De laatste beelden van een redelijk, bezet jaar. De volgende ochtend vertrokken we gezamelijk naar België.
Met open weer vlot gereden tot in de provincie Luxemburg , en daar begon de miserie. Sneeuw, glad, en een zeer beperkte zichtbaarheid .
Een rit van 14 uren.
|
Devenez fan de ce Blog :
You can leave a response, or trackback from your own site.