bouillabaisse

Euh…….we hebben gewonnen!
Maar wat een match!In feite waren we het vergeten. Wegens de hitte, gaan we, s’avonds, als het uitkomt, een duik in zee maken, net als gisteren. Mado, een kranige vrijwilgster, met meer dan 80 levensjaren, bezit een huisje in een calanque ergens op de corniche. Ze is altijd intens gelukkig met een bezoekje.Voor haar huis liggen menige boten en enkele meters verder een loopplank naar de zee.Ze zwaaide naar ons vanaf haar terrasje en wij maakten met gebaren duidelijk dat we eerst gingen zwemmen. Het kleine vrouwtje stond even later naar ons te roepen dat “le match” ging beginnen en ze vond het fijn als wij mee kwamen kijken. Met nog natte haren nestelden we ons op het terras, en kregen dat prachtige schouwspel te zien.
De Brazilianen zette de salsa aan de gang, maar hadden een uitstekende danspartner. Het gebrul bij het doelpunt, steeg op uit alle uithoeken van de stad. Mado en ik maakten een bescheidde  rondedansje, maar de stembanden werden niet gespaard. Om de gekte te vermijden maakte we ons uit de voeten vlak na het eindsignaal. Marseille stond op stelten! Te zien én te horen, leek het, dat niet Frankrijk maar Marseille, de winnaar was. Zidane blijft hun idool, hij is de trots van de stad. Barthez en Ribery spelen voor O.M. en dat zijn redenen genoeg om de eer voor hen op te eisen.Ook vandaag nog was er niets anders te horen, ze gaan de wereldcup halen, zoveel is zeker, en ik hoop het met hen. Laat de oudjes maar los!

Devenez fan de ce Blog :