bouillabaisse

Niemand heeft een idee, van wat er allemaal in mijn hoofd afspeelt, tijdens de strijk. Of het moet zijn dat dit fenomeen toch algemener is dan ik denk, maar minder openlijk.

Strijken is voor mij een ernstige denksport, mijn hele leven wordt door de stoom los geweekt, en meestal niet met de fraaiste gedachten.

En toen ik een van de vorige dagen met een nieuw probleem aan het kampen was , kwam er na zoveel jaren een aanneembare oplossing voor dit geval.

Het is jaren geleden! Ik was een lange tijd in België tijdens de verkoop van ons huis.Toen ik op een ijskoude decemberavond naar mijn dochters huis terugkeerde, met een geleende auto van mijn zus waar de kleinkinderen en ik een bezoek hadden gebracht. De rit van 7 km deden we altijd samen op een avontuurlijke wijze. Zo werden de verkeersdrempels hoge bergen waar we met moeite tegenop klommen, en joehoe gillend afgleden. Die avond was de maan rond en vol en uiteraard was sinterklaas op dat moment er speculoos aan t’bakken. Met die fantasie in het hoofd kregen we zin in die lekkernij en hadden haast om thuis tekomen. Ik stelde voor om de maan al rijdend in te halen op die manier was er sneller iets te knabbelen.dan was er sneller iets te knabbelen. In welke richting we ook draaiden janneke bleef onbereikbaar. Frustratie! Het gebeurde dus dat we ten huize Loos aankwamen, zonder maar een beetje in zijn  bereik te zijn geweest.
Hij (de maan) zou het te weten komen. Ik had een opvoedkundige of wetenschappelijke uitleg kunnen geven maar vond het leuker een scheldconcert te lanceren. En daar stonden we vlak onder het raam van hun huis te krijsen:”schorem, schelm, schurk ,schuinloper”veelvuldig gebruik makend van de sch-woordjes die Noah niet kon uitspreken, maar ook bandiet, en vlegel. we hadden de pret van ons leven “SUUUURK,SOOOOREM”helemaal alleen in de stilte van de heldere maannacht  scheeuwden we ons schor.
Plots vloog de voordeur open en verscheen Pascal zwaar misnoegd over het kabaal aan zijn deur.

Bij het strijken dus , kwam het verontwaardigde gezicht van Pascal weer te voorschijn, en realiseer me nu pas hoe die scheldpartij bij hem is overgekomen. Niemand heeft het dwaze idee kinderen naar de maan te laten roepen , de gedachte dat zijn schoonmoeder zijn kroost opruit moet danig verontrustend zijn geweest,toen. 

Er worden soms nog andere raadsels op die manier opgelost, anderen blijven potvast steken .Nu heb ik nog wat laken enzo te verwerken wellicht komt het allemaal nog wel goed .

Bij nader inzien laat ik het werkje liggen  er is de warme zon die wenkt. Met haar maak ik vast een afspraak . Er is echter één probleem: in de Germaanse taal is “zon” vrouwelijk  en “maan” mannelijk. de Romanen draaien de rollen om. Hoe ga ik mij verstaanbaar maken zonder (?) te beledigen? De oplossing ligt voor de hand ,ik  ga (?) na mijn gunsten verkregen te hebben, bedanken met een beroemde zin: Merci Madame ,vous êtes un grand Monsieur”

Knipogen wederzijds, complot compleet.

Devenez fan de ce Blog :